کد دعای فرج برای وبلاگ

mobin30.blogfa.com - درس هفتم عربی دوم راهنمایی
 

 قواعد عربی درس هفتم سال دوم راهنمایی

 فعل مضارع

 فعل مضارع فعلی است ( کاری است ) که در زمان حال

 انجام بشود . مثل : می خورم ، می نویسم ،...

 در زبان عربی نیز همینطور است و بر کاری دلالت می کند

 که در زمان حال انجام بشود .

 مانند :  اَذهَبُ = می روم ، اَکتُبُ = می نویسم ، ...

 توجه !

 فعل مضارع را به کمک چهار حرف ( ا ت ی ن ) می سازیم .

 برای حفظ و بخاطر سپاری این چهار حرف خوب است که

 آنها را یکجا و با هم ترکیب کنیم و مثلاً بگوئیم ( اَتَینِ )

 

 چگونه با این حروف فعل مضارع ساخته می شود ؟

 به آسانی !  کافی است که این حروف را قبل از ریشه فعل

 ماضی « یا همان صیغه اول فعل ماضی » بیاوریم .

 چه خوب !

 

امّا این چهار حرف را چطور برای چهارده تا صیغه بیاوریم ؟!

 سؤال ساده ای است . فعل ماضی را خوب بخاطر می آوری ؟

 البته ! در چهارده صیغه : « 6 صیغه غایب ، 6 صیغه حاضر

 (یا مخاطب ) ، و 2 صیغه آن هم متکلم » بود .

 

 آفرین ! کاملاً درست گفتی .

 دقت کن ، ما فقط به صیغه اول فعل ماضی احتیاج داریم .

 مثل : ذَهَبَ .

 الآن نوبت اضافه کردن این 4 حرف برای 14 صیغه است :

 برای 4 صیغه حرف « یـ » استفاده می شود :

 در صیغه های غایب « یعنی صیغه 1 و 2 و 3 و 6 »

 منظورتان :  1- مفرد مذکر غایب

                       2- مثنی مذکر غایب

                       3- جمع مذکر غایب

                        6- جمع مؤنث غایب  ، است .

 دقیقاً ؛ برای ساختن فعل مضارع این چهار صیغه از حرف

 

 مضارعه کننده یا ( اَتین ) ( یـ ) استفاده می کنیم .

 شعر :

 یک و دو و سه با شیش همه یـ می خوان

 

 جالب بود ! پس هر وقت ما خواستیم این صیغه ها را بسازیم

 ( 1 و 2 و 3 و 6 ) از حرف « یـ » استفاده می کنیم  و آن را

 قبل از ریشه فعل ماضی ( صیغه اول ) اضافه میکنیم .

 مثل :  1- یذهب

            2- یذهب

            3- یذهب

            6- یذهب

 اما اینها که همه شبیه هم هستند ؟!  از کجا تشخیص بدهیم

 چه صیغه ای هستند ؟

 البته این مورد هم بسیار ساده است . باید علامتی آخر هر

 صیغه اضافه کنیم . مثل این است که بگویئم اینها ساکنان

 کوچه « یـ » هستند و برای تشخیص بهتر  احتیاج به یک

 

 شماره پلاک یا علامت دارند . که در جای خود به توضیح

 آنها می پردازم .

 ساکنان کوچه « یـ » چه مثال جالبی !

  حالا جالبتر هم می شود !

 برای ساختن  8 صیغه فعل مضارع  از حرف « تـ »

 استفاده می کنیم .

 ( صیغه 4 و 5 غایب + تمام صیغه های مخاطب )

 صیغه مخاطب یعنی ( 7 8 9 10 11 و12 )

 

 فهمیدم ، برای این صیغه ها حرف « تـ  » استفاده می شود :

  4- مفرد مؤنث غایب                    تذهب

  5- مثنی مؤنث غایب                   تذهب

  7- مفرد مذکر مخاطب               تذهب

  8- مثنی مذکر مخاطب              تذهب

  9- جمع مذکر مخاطب               تذهب

 10- مفرد مؤنث مخاطب              تذهب

 

11- مثنی مؤنث مخاطب           تذهب

 12- جمع مؤنث مخاطب          تذهب

 

  و برای تشخیص این صیغه های شبیه هم از علامت مخصوص

  هریک استفاده می کنیم ، این علامتها در آخر فعل اضافه

  می شوند و به راحتی هر صیغه ای قابل تشخیص می شود .

 

  شعر :

    چهار و پنج با مخاطب تـ می خوان

 

  پس از آشنایی با ساکنین کوچه ( تـ ) نوبت 2 صیغه آخر

  یا صیغه متکلم می رسد . در اینجا ، کار بسیار ساده تر است

  برای ساختن صیغه 13 از «  ا  »

  و برای ساختن صیغه 14 از « نـ » استفاده می کنیم .

  پس در کوچه ( ا ) فقط صیغه 13

 و در کوچه ( نـ ) فقط صیغه 14 وجود دارد .

 

  

 شعر حروف اَتین :

 یک و دو و سه با شیش همه یـ می خوان

                                    چهار و پنج با مخاطب تـ می خوان

  الف و می دیم به سیزده                 نون و می دیم به چهارده

  یادمان باشد که تا به این مرحله ما توانسته ایم ابتدای

  فعل مضارع بسازیم و برای تشخیص صیغه ها بصورت

  دقیقتر باید علامتی برای هر صیغه بیاوریم که البته کار

 بسیار آسانی است . فعلاً در این درس من به دو علامت

 آخر فعل مضارع اشاره می کنم .

 

 صیغه اول : مفرد مذکر غایب

   حرف اتین آن  یـ  است

  و  علامت آخر این صیغه     ُ    می باشد  .

   اگر حرف یـ را قبل از ریشه بیاوریم و علامت  ُ  را به آخر

  فعل اضافه کنیم ، صیغه اول ساخته می شود .

  ادامه توضیحات در ادامه مطلب :


ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط محمد نظری در سه شنبه نهم اسفند 1390 و ساعت 6:28 |