کد دعای فرج برای وبلاگ

هر کس در هر بامداد و هر شبانگاه سه مرتبه با این کیفیت بر محمّد و آل محمّد صلوات بفرستد تمام گناهانش نابود و آمرزیده شود ، ایّام شادیش به طول انجامد دعایش مستجاب گردد و به آرزویش برسد و روزیش فراوان گردد و بر پیروزی بر دشمن یاری گردد ، اسباب خیر از هر سو برای او فراهم گردد و در بهشت از همنشینان پیغمبر باشد . اَلّلهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ فِی الاَوَّلِینَ وَصَلِّ عَلی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ فِی الآخِرینَ وَصَلِّ علَی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ فِی المَلَاءِ الاَعلی وَصَلِّ عَلی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ فِی المُرسَلینَ اَلّلهُمَّ اَعطِ مُحَمَّدٍ الوَسیلَةَ وَالشَرَفَ وَالفَضِیلَةَ وَالدَرَجَةَ الکَبِیرَةَ اَلّلهُمَّ اِنِّی آمَنتُ بِمُحَمَّدٍ وَلَم اَرَه فَلا تَحرِمنِی یَومَ القِیامَةِ رُویَتَهُ وَارزُقنِی صُحبَتَهُ وَتَوَفَّنِِی عَلی مِلَّتِهِ وَاسقِنی مِن حَوضِهِ مَشرَباً رَوِیّاً سائغاً هَنِیئاً لا اَضمَاُ بَعدَهُ اَبَداً اِنَّکَ عَلی کُلِّ شَیءٍ قَدیر اَلّلهُمَّ کَما آمَنتُ بِمُحَمَّدٍ وَلَم اَرَه فَعَرِّفنِی فِی الجَنانِ وَجهَه اَلّلهُمَّ بَلِّغ رُوحَ مُحَمَّدٍ عَنِّی تَحِیَّةً کَثِیرَةً وَ سَلاماً « بِحارُ الاَنوار ج 94 ، ص 58 » mobin30 آموزش زبان عربی با بیانی ساده mobin30.blogfa.com - درس هفتم عربی دوم راهنمایی
 

 قواعد عربی درس هفتم سال دوم راهنمایی

 فعل مضارع

 فعل مضارع فعلی است ( کاری است ) که در زمان حال

 انجام بشود . مثل : می خورم ، می نویسم ،...

 در زبان عربی نیز همینطور است و بر کاری دلالت می کند

 که در زمان حال انجام بشود .

 مانند :  اَذهَبُ = می روم ، اَکتُبُ = می نویسم ، ...

 توجه !

 فعل مضارع را به کمک چهار حرف ( ا ت ی ن ) می سازیم .

 برای حفظ و بخاطر سپاری این چهار حرف خوب است که

 آنها را یکجا و با هم ترکیب کنیم و مثلاً بگوئیم ( اَتَینِ )

 

 چگونه با این حروف فعل مضارع ساخته می شود ؟

 به آسانی !  کافی است که این حروف را قبل از ریشه فعل

 ماضی « یا همان صیغه اول فعل ماضی » بیاوریم .

 چه خوب !

 

امّا این چهار حرف را چطور برای چهارده تا صیغه بیاوریم ؟!

 سؤال ساده ای است . فعل ماضی را خوب بخاطر می آوری ؟

 البته ! در چهارده صیغه : « 6 صیغه غایب ، 6 صیغه حاضر

 (یا مخاطب ) ، و 2 صیغه آن هم متکلم » بود .

 

 آفرین ! کاملاً درست گفتی .

 دقت کن ، ما فقط به صیغه اول فعل ماضی احتیاج داریم .

 مثل : ذَهَبَ .

 الآن نوبت اضافه کردن این 4 حرف برای 14 صیغه است :

 برای 4 صیغه حرف « یـ » استفاده می شود :

 در صیغه های غایب « یعنی صیغه 1 و 2 و 3 و 6 »

 منظورتان :  1- مفرد مذکر غایب

                       2- مثنی مذکر غایب

                       3- جمع مذکر غایب

                        6- جمع مؤنث غایب  ، است .

 دقیقاً ؛ برای ساختن فعل مضارع این چهار صیغه از حرف

 

 مضارعه کننده یا ( اَتین ) ( یـ ) استفاده می کنیم .

 شعر :

 یک و دو و سه با شیش همه یـ می خوان

 

 جالب بود ! پس هر وقت ما خواستیم این صیغه ها را بسازیم

 ( 1 و 2 و 3 و 6 ) از حرف « یـ » استفاده می کنیم  و آن را

 قبل از ریشه فعل ماضی ( صیغه اول ) اضافه میکنیم .

 مثل :  1- یذهب

            2- یذهب

            3- یذهب

            6- یذهب

 اما اینها که همه شبیه هم هستند ؟!  از کجا تشخیص بدهیم

 چه صیغه ای هستند ؟

 البته این مورد هم بسیار ساده است . باید علامتی آخر هر

 صیغه اضافه کنیم . مثل این است که بگویئم اینها ساکنان

 کوچه « یـ » هستند و برای تشخیص بهتر  احتیاج به یک

 

 شماره پلاک یا علامت دارند . که در جای خود به توضیح

 آنها می پردازم .

 ساکنان کوچه « یـ » چه مثال جالبی !

  حالا جالبتر هم می شود !

 برای ساختن  8 صیغه فعل مضارع  از حرف « تـ »

 استفاده می کنیم .

 ( صیغه 4 و 5 غایب + تمام صیغه های مخاطب )

 صیغه مخاطب یعنی ( 7 8 9 10 11 و12 )

 

 فهمیدم ، برای این صیغه ها حرف « تـ  » استفاده می شود :

  4- مفرد مؤنث غایب                    تذهب

  5- مثنی مؤنث غایب                   تذهب

  7- مفرد مذکر مخاطب               تذهب

  8- مثنی مذکر مخاطب              تذهب

  9- جمع مذکر مخاطب               تذهب

 10- مفرد مؤنث مخاطب              تذهب

 

11- مثنی مؤنث مخاطب           تذهب

 12- جمع مؤنث مخاطب          تذهب

 

  و برای تشخیص این صیغه های شبیه هم از علامت مخصوص

  هریک استفاده می کنیم ، این علامتها در آخر فعل اضافه

  می شوند و به راحتی هر صیغه ای قابل تشخیص می شود .

 

  شعر :

    چهار و پنج با مخاطب تـ می خوان

 

  پس از آشنایی با ساکنین کوچه ( تـ ) نوبت 2 صیغه آخر

  یا صیغه متکلم می رسد . در اینجا ، کار بسیار ساده تر است

  برای ساختن صیغه 13 از «  ا  »

  و برای ساختن صیغه 14 از « نـ » استفاده می کنیم .

  پس در کوچه ( ا ) فقط صیغه 13

 و در کوچه ( نـ ) فقط صیغه 14 وجود دارد .

 

  

 شعر حروف اَتین :

 یک و دو و سه با شیش همه یـ می خوان

                                    چهار و پنج با مخاطب تـ می خوان

  الف و می دیم به سیزده                 نون و می دیم به چهارده

  یادمان باشد که تا به این مرحله ما توانسته ایم ابتدای

  فعل مضارع بسازیم و برای تشخیص صیغه ها بصورت

  دقیقتر باید علامتی برای هر صیغه بیاوریم که البته کار

 بسیار آسانی است . فعلاً در این درس من به دو علامت

 آخر فعل مضارع اشاره می کنم .

 

 صیغه اول : مفرد مذکر غایب

   حرف اتین آن  یـ  است

  و  علامت آخر این صیغه     ُ    می باشد  .

   اگر حرف یـ را قبل از ریشه بیاوریم و علامت  ُ  را به آخر

  فعل اضافه کنیم ، صیغه اول ساخته می شود .

  ادامه توضیحات در ادامه مطلب :


ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط محمد نظری در سه شنبه نهم اسفند 1390 و ساعت 6:28 |